Rechtsbegriff

Tekortkoming in de nakoming (wanprestatie)

Een tekortkoming in de nakoming, ook wel wanprestatie genoemd, doet zich voor wanneer een schuldenaar zijn verbintenis niet, niet tijdig of niet behoorlijk nakomt. Op grond van artikel 6:74 lid 1 BW is iedere tekortkoming in de nakoming van een verbintenis voor de schuldenaar een reden om de schade die de schuldeiser daardoor lijdt te vergoeden, tenzij de tekortkoming hem niet kan worden toegerekend. De schuldeiser kan bovendien onder voorwaarden ontbinding vorderen.