In één zin
Contracten die u uploadt of hier opstelt, krijgen nu een looptijdweergave met stoplicht — maar in de lijst komt uitsluitend wat u zelf hebt bevestigd, en de peildatum wordt berekend in plaats van geschat.
Het moment waarop een contract verdwijnt
Een contract heeft twee levens. Het eerste duurt dagen: lezen, onderhandelen, ondertekenen. Het tweede duurt jaren — en vond tot nu toe in geen enkel gereedschap plaats, ook bij ons niet: een analyse eindigde met een inschatting, een contract met een bestand. Daar gebeurt de duurste fout van de contractpraktijk: de opzegtermijn loopt af terwijl het document in een map ligt die niemand meer opent. De nieuwe weergave Looptijden sorteert contracten daarom niet op uploaddatum, maar op wat er als volgende aanstaat.
Vijf toestanden, één waarschuwingsvenster
Elke regel draagt een van vijf toestanden — bewust nuchter, omdat een stoplicht dat te vaak op rood springt, wordt genegeerd:
- Opzegbaar tot … — de peildatum staat vast. De markering verschijnt in het venster van 60 dagen daarvoor.
- Automatisch verlengd — het contract is verlengd omdat er in het venster niets is gebeurd.
- Looptijd verstreken
- Opgezegd
- Loopt — geen einddatum vastgelegd — de eerlijkste toestand: hij benoemt dat de grondslag voor een waarschuwing ontbreekt, in plaats van rust voor te wenden.
De peildatum wordt berekend, niet geschat
Valt het einde van een termijn op een zaterdag, zondag of feestdag, dan verschuift de peildatum op grond van § 193 BGB naar de eerstvolgende werkdag. De weergave rekent dat met dezelfde functie die achter de openbare rekenmachine opzegtermijnen zit — alleen achterstevoren, vanaf het einde van het contract.
De grens hoort precies op deze plek: regionale feestdagen van afzonderlijke deelstaten blijven bewust buiten beschouwing. Valt uw peildatum op zo'n dag, dan kan de feitelijke termijn verschuiven. Mikt u daarom niet op de laatste dag — en waar het er werkelijk op aankomt, loont advies van een advocaat.
Waarom de AI niets uit zichzelf invoert
De herkenning van looptijd, verlenging en opzegtermijn loopt mee bij de documentanalyse en eindigt daar als voorstel. De mededeling is met opzet zo geformuleerd: „Wij hebben looptijd en opzegtermijn in dit document gevonden … automatisch wordt er niets ingevoerd."
Een looptijdregel die berust op een verkeerd gelezen bepaling, is slechter dan helemaal geen regel — zij schept zekerheid waar die er niet is. Het tweede deel van dezelfde beslissing weegt zwaarder: een bevestigde regel wordt door een hernieuwde analyse nooit overschreven. Hebt u een einddatum gecorrigeerd omdat de AI een bepaling verkeerd heeft begrepen, dan blijft het het uwe. Een detail in de marge: in de goedkoopste analysetrap loopt de herkenning niet mee — de snelle toets levert een inschatting, maar geen looptijdvoorstel.
„De rechtsgrondslag is gewijzigd"
Voor hier opgestelde contracten komt een tweede waarneming daarbij: 23 contractmodellen zijn afgebeeld op 40 norm-slugs — het platform weet op welke voorschriften een model voortbouwt. Wijzigt de tekst van een van die normen, dan verschijnt bij de betrokken contracten een melding — daarnaast de eerlijke toevoeging: „Wij toetsen niet of dat voor uw contract een rol speelt." Of een wijziging louter redactioneel is dan wel aanleiding geeft een bepaling opnieuw te schrijven, is juridisch werk.
Wat deze weergave niet is
- Zij kent alleen contracten die u hebt geüpload of hier hebt opgesteld. Een abonnement waarvan het platform niets weet, duikt niet op.
- Zij toont alleen bevestigde regels — de prijs ervoor dat er niets ongetoetsts in het stoplicht staat.
- Zij zegt niet op en verstuurt niets. De opzegging blijft uw handeling.
- Zij vervangt geen rechtsbijstand. Of een verlengingsbepaling rechtsgeldig is, is een beoordelingsvraag.
Wat zij doet, is smaller en daarvoor houdbaar.
→ Contracten · Rekenmachine opzegtermijnen · Contract opstellen · Alle rekenmachines
