W jednym zdaniu
Pamięć prawnego czatu AI jest domyślnie wyłączona, każdy wpis jest widoczny i możliwy do pojedynczego usunięcia — a widok zarządzania otwarcie informuje Państwa, że do modelu dociera tylko 30 najnowszych wpisów.
Ustawienie domyślne jest właściwą decyzją
Przy pamięci asystenta istnieje dokładnie jedno miejsce, w którym trzeba być uczciwym: ustawienie domyślne. Wszystko inne — strona ustawień, przycisk usuwania, tekst objaśniający — przychodzi później i niczego nie zmienia dla osób, które nigdy nie zaglądają do ustawień.
Naszym ustawieniem domyślnym jest wyłączone. Uzasadnienie brzmi tak samo w kodzie: platforma niczego nie uczy się o danej osobie, dopóki ta aktywnie tego nie włączy. Kto korzysta z czatu i nigdy nie dotknie tej funkcji, nie pozostawia profilu — nie dlatego, że można odkliknąć haczyk, lecz dlatego, że nic się nie uruchamia.
Czego pamięć się uczy, gdy ją Państwo włączą
Także po włączeniu zapamiętywanie pozostaje celowo oszczędne:
- Najwyżej cztery wpisy na przebieg.
- Tylko przy wysokiej lub średniej pewności — to, co niepewne, zostaje odrzucone, a nie zachowane.
- Duplikaty są pomijane.
- Przebieg startuje dopiero od drugiej wiadomości, a potem powtarza się co trzecią.
Te ograniczenia nie są oszczędnością dla samej oszczędności. Pamięć, która zapisuje wszystko, szybko staje się zbiorem półprawdziwych zdań o człowieku — a im większa się staje, tym mniej ktokolwiek zauważa, co w niej stoi.
Czytać i usuwać — ale nie zapisywać
Szczegół, który wygląda na ograniczenie, a w rzeczywistości jest środkiem ochronnym: mogą Państwo czytać i usuwać swoje wpisy, ale nie zakładać ich samodzielnie. Zapisywać może wyłącznie serwer.
Powód leży po stronie ataku. Pamięć, do której może zapisywać aplikacja kliencka, jest pamięcią, do której coś da się wpisać — przez spreparowaną stronę, zmanipulowany skrypt, podsunięty dokument. To, co model potraktuje później jako znaną preferencję, nie byłoby wtedy już tym, co Państwo powiedzieli. Dlatego droga do wewnątrz jest zamknięta.
Granica 30 wpisów stoi w interfejsie
Do promptu trafia najwyżej 30 aktywnych wpisów, najnowsze jako pierwsze; pojedyncze wartości są przy tym skracane do 300 znaków.
Tę liczbę moglibyśmy przemilczeć — widok zarządzania mógłby po prostu pokazywać 30 wpisów i nikt by nie zapytał. Zamiast tego pokazuje wszystkie wpisy i w widoczny sposób oznacza granicę: od pozycji 31 przy wierszu stoi „już nie w kontekście AI". Wpis, który tam Państwo widzą, istnieje — po prostu nie wpływa już na odpowiedź. Jest to mniej wygodne i bardziej właściwe niż lista, która udaje, że wszystko działa.
Kto jeszcze czyta
Do pamięci sięgają dwie kolejne funkcje: generowanie pism i analiza dokumentów. Obie tylko ją czytają. Zapis następuje wyłącznie z poziomu czatu. Istnieje więc dokładnie jedno miejsce, w którym powstają wpisy — i dokładnie jedno, które muszą Państwo obserwować, gdy chcą wiedzieć, skąd coś pochodzi.
Czym ta pamięć nie jest
- Nie jest wiedzą o aktach. To, co stoi w Państwa dokumentach, jest inną warstwą; tutaj leżą preferencje i powracający kontekst, a nie stany faktyczne.
- Niczego nie rozstrzyga. Zapamiętana okoliczność zmienia ujęcie odpowiedzi, a nie jej treść prawną.
- Nie czyni odpowiedzi bardziej wiążącymi. Także przy pełnym kontekście czat pozostaje pomocą orientacyjną; tam, gdzie liczy się konkretny przypadek, droga prowadzi do kancelarii.
Kto nie chce tej funkcji, nie musi nic robić. O to właśnie chodzi.
→ Bezpłatna informacja prawna AI · Preferencje AI · Bezpieczeństwo · Przejrzystość AI
