In één zin
Het geheugen van de juridische AI-chat staat standaard uit, elke vermelding is zichtbaar en afzonderlijk te verwijderen — en het beheerscherm zegt u openlijk dat alleen de 30 jongste vermeldingen het model überhaupt bereiken.
De standaardinstelling is de eigenlijke beslissing
Bij een geheugen voor een assistent is er precies één plek waar men eerlijk moet zijn: de standaardinstelling. Al het andere — instellingenpagina, verwijderknop, uitlegtekst — komt daarna en verandert niets voor de mensen die nooit naar de instellingen gaan.
Onze standaardinstelling is uit. De motivering staat zo in de code: het platform leert niets over een persoon heen, totdat zij het actief inschakelt. Wie de chat gebruikt en de functie nooit aanraakt, laat geen profiel achter — niet omdat men een vinkje zou kunnen wegklikken, maar omdat er niets op gang komt.
Wat er wordt geleerd wanneer u het inschakelt
Ook ingeschakeld blijft het leren bewust zuinig:
- Hoogstens vier vermeldingen per run.
- Alleen bij hoge of gemiddelde zekerheid — wat onzeker is, wordt verworpen in plaats van bewaard.
- Dubbelingen worden overgeslagen.
- De run start pas vanaf het tweede bericht, daarna grijpt hij elk derde.
Deze plafonds zijn geen zuinigheid om de zuinigheid. Een geheugen dat alles meeschrijft, wordt snel een verzameling halve waarheden over een mens — en hoe groter zij wordt, hoe minder iemand merkt wat erin staat.
Lezen en verwijderen — maar niet schrijven
Een detail dat op een beperking lijkt en in werkelijkheid een beschermingsmaatregel is: u mag uw vermeldingen lezen en verwijderen, maar niet zelf aanmaken. Schrijven mag uitsluitend de server.
De reden ligt aan de aanvalskant. Een geheugen waarin een client kan schrijven, is een geheugen waarin zich iets láát schrijven — door een geprepareerde pagina, een gemanipuleerd script, een ondergeschoven document. Wat het model later als bekende voorkeur behandelt, zou dan niet meer zijn wat u hebt gezegd. Daarom is de weg naar binnen dicht.
De grens van 30 staat in de gebruikersinterface
In de prompt gaan hoogstens 30 actieve vermeldingen, de jongste eerst; afzonderlijke waarden worden daarbij ingekort tot 300 tekens.
Dit getal hadden wij kunnen verzwijgen — het beheerscherm had eenvoudig 30 vermeldingen kunnen tonen, en niemand had ernaar gevraagd. Het toont in plaats daarvan alle vermeldingen en markeert de grens zichtbaar: vanaf positie 31 staat bij de regel „niet meer in de AI-context". Een vermelding die u daar ziet, bestaat — zij beïnvloedt het antwoord alleen niet meer. Dat is ongemakkelijker en juister dan een lijst die doet alsof alles werkzaam is.
Wie er verder nog meeleest
Twee andere functies grijpen op het geheugen terug: het opstellen van brieven en de documentanalyse. Beide lezen het alleen. Geschreven wordt er uitsluitend vanuit de chat. Er is daarmee precies één plek waar vermeldingen ontstaan — en precies één die u in de gaten moet houden wanneer u wilt weten waar iets vandaan komt.
Wat het geheugen niet is
- Het is geen dossierkennis. Wat in uw documenten staat, is een ander niveau; hier liggen voorkeuren en terugkerende context, geen feitelijke omstandigheden.
- Het beslist niets. Een onthouden omstandigheid verandert de snit van een antwoord, niet de juridische strekking ervan.
- Het maakt antwoorden niet bindender. Ook met volledige context blijft de chat een oriëntatiehulp; waar het op het concrete geval aankomt, leidt de weg naar een advocatenkantoor.
Wie de functie niet wil, hoeft niets te doen. Dat is het punt.
→ Gratis AI-rechtsinformatie · AI-voorkeuren · Beveiliging · AI-transparantie
