In één zin
Alle actieve leden van een kantoor delen vanaf nu één gemeenschappelijk maandelijks AI-quotum in plaats van elk een eigen — en een betaald individueel tarief wordt niet meer waardeloos wanneer iemand toetreedt tot een kantoor met een gratis tarief.
Twee fouten die in tegengestelde richtingen wezen
De oude berekening was op twee punten oneerlijk, en wel ten nadele van beide zijden.
Ten eerste vermenigvuldigde een kantoorabonnement het maandelijkse quotum stilzwijgend per hoofd. Een tarief, gekocht en betaald, ontplooide bij vijf leden de vijfvoudige werking. Zo was het nooit bedoeld en nooit vermeld — het viel alleen niet op zolang nauwelijks een kantoor meer dan één actief lid had.
Ten tweede kon het kosteloze standaardtarief van een kantoor een betaald individueel abonnement overschrijven. Wie alleen was begonnen, een tarief had geboekt en later toetrad tot een kantoor dat nog op het gratis tarief stond, verloor feitelijk waarvoor hij had betaald. Dat is de onaangenaamste van de twee fouten, omdat het om echt geld gaat.
Eén pot, over alle actieve leden
In de gebruikersinterface staat de zin die de nieuwe regel beschrijft: Alle kantoorleden delen het maandelijkse AI-quotum van het kantoortarief — één gemeenschappelijke pool, geen eigen quotum per hoofd.
Praktisch betekent dat: het verbruik wordt over alle actieve leden opgeteld. Wie in een maand veel schrijft, put uit dezelfde pot als de collega die in dezelfde tijd weinig nodig heeft. Dat komt overeen met de manier waarop een kantoor een gereedschap werkelijk gebruikt — de belasting verdeelt zich ongelijk en verschuift met de dossiers.
Bijgekochte pakketten liggen in dezelfde pot
Aanvullend aangeschafte tokenpakketten horen eveneens in de gemeenschappelijke voorraad. Koopt een lid een pakket bij, dan dekt dat de extra behoefte van het hele kantoor — het blijft niet liggen op de rekening van de persoon die toevallig op de koopknop heeft geklikt. Anders zou men de pool aan de ene kant hebben ingevoerd en aan de andere kant weer hebben opgeheven.
Het hoogste tarief wint
Voor de vraag welk tarief geldt, is het hoogste beslissend: dat van de advocaat of dat van het kantoor. Bij gelijke rang geldt het kantoortarief, wat overeenkomt met het tot nu toe geldende gedrag. De solo-advocaat met een betaald tarief behoudt het dus wanneer hij toetreedt tot een kantoor met een gratis tarief.
Waarom er daarnaast op kantoorniveau wordt vergrendeld
Een gemeenschappelijke pot brengt een probleem met zich mee dat een quotum per hoofd niet heeft: boeken twee leden op hetzelfde moment, dan kunnen beide van dezelfde resthoeveelheid uitgaan en loopt de som uiteen. De boeking wordt daarom daarnaast op kantoorniveau vergrendeld, en de vergrendelingen worden in een vaste volgorde genomen. Dat is onzichtbaar wanneer het werkt — en de reden waarom het getoonde getal standhoudt.
Wat er uitdrukkelijk niet in de pot ligt
Twee dingen blijven bewust per advocaat, en dat hoort gezegd te worden, omdat „gemeenschappelijke pool" anders meer belooft dan wordt ingelost:
- Het quotum voor agentruns blijft persoonsgebonden. Het begrenst hoeveel achtergrondruns een enkele persoon kan uitlokken, en is daarmee ook een kostenrem tegen vergissingen — gedeeld zou zij zwakker zijn.
- De fair-use-grens van het aanvullende Fable-model blijft eveneens per advocaat.
Wat daarvan voor uw kantoor rendeert, hangt af van omvang en belasting; de tarieven en de rekenwijze staan openlijk op de prijzenpagina voor kantoren. Wanneer een getal daar niet past bij wat u in uw account ziet, is dat een fout en geen onderhandelingsruimte — meldt u het ons.
→ Prijzen voor kantoren · Waarom Smart Legal Pro · Agenten · Voor advocaten
