Sprzeciw

Sprzeciw (Widerspruch) to środek zaskarżenia, którym kwestionuje się rozstrzygnięcie bez natychmiastowego wytaczania powództwa. Od niemieckiego nakazu zapłaty (Mahnbescheid) wnosi się go do sądu prowadzącego postępowanie upominawcze; termin wynosi dwa tygodnie od doręczenia (§ 692 ust. 1 pkt 3 ZPO - niemiecki kodeks postępowania cywilnego), jednak późniejszy sprzeciw jest jeszcze uwzględniany, dopóki nie wydano nakazu egzekucyjnego (Vollstreckungsbescheid) (§ 694 ust. 1 ZPO). Od decyzji organu, czyli aktu administracyjnego, sprzeciw wnosi się często w ciągu miesiąca od jej ogłoszenia (§ 70 VwGO - niemieckie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Od Vollstreckungsbescheid przysługuje natomiast Einspruch (§ 700 ZPO). Gdzie i do kiedy można wnieść sprzeciw, wynika z pouczenia o środkach zaskarżenia w piśmie; bez takiego pouczenia termin może być dłuższy.

^¹Uwaga: Ta definicja służy jako ogólne wskazówki i nie zastępuje porad prawnych w poszczególnych sprawach.